Wanneer leven ondraaglijk voelt
Gedachtes over suïcide is onderdeel van de depressieve stoornis.
De meeste mensen die met een ernstige depressie leven, willen echter niet zozeer sterven. Ze willen dít leven niet meer. Ze willen dat de pijn stopt.
Dat is een belangrijk verschil.
Wie nooit een depressie heeft meegemaakt, kan zich moeilijk voorstellen hoe het is wanneer alle hoop langzaam verdwijnt. Waar anderen nog mogelijkheden zien, zie jij misschien alleen nog uitputting, leegte of een toekomst die geen toekomst meer lijkt.
Een depressie raakt niet alleen je gedachten. Ze verandert de manier waarop je naar jezelf kijkt, naar de mensen om je heen en naar het leven zelf. Op een gegeven moment kan het voelen alsof er geen uitweg meer bestaat.
Juist op dat punt komen de vragen die je eerder misschien nooit hebt gesteld.
De vragen waar bijna niemand over praat
Wanneer je denkt dat je misschien niet verder wilt leven, verandert ook de manier waarop je naar de dood kijkt.
Bestaat er iets na de dood?
Is er een God?
Heeft een mens een ziel?
Is de dood werkelijk het einde, of begint er daarna iets anders?
Voor veel mensen zijn dit filosofische of spirituele vragen. Maar wanneer je op de drempel van de dood staat, worden het persoonlijke vragen. Vragen waarop je niet alleen antwoorden wilt, maar waarvan je hoopt dat ze je ook houvast geven.
Toch wordt er opvallend weinig open over gesproken. Op vastgeroeste meningen zit je niet te wachten. Juist de onderwerpen die voor veel mensen het belangrijkst worden, blijven vaak onbesproken.
Een eerlijk verhaal, zonder kant-en-klare antwoorden, maar wel met hoop en inzichten.
In ‘Toen sterven niet meer hoefde’ schrijf ik open over deze zoektocht. Niet omdat ik de waarheid in pacht heb of anderen mijn overtuigingen wil opdringen (die ik niet heb), maar omdat ik zelf ontdekte hoe belangrijk het is om deze vragen niet uit de weg te gaan.
Ik neem je mee in de gedachten die ik had tijdens mijn depressie en het euthanasietraject. Ook vertel ik welke rol religie, spiritualiteit, twijfel en zingeving daarin speelden.
Ik geloof dat er ruimte moet zijn om over deze onderwerpen eerlijk te spreken, zonder oordeel en zonder taboes.
Bekijk het boek
Meer begrip begint met openheid
Psychisch lijden is vaak onzichtbaar. Juist daarom worden mensen met een depressie nog te vaak geconfronteerd met onbegrip, goedbedoelde adviezen of de verwachting dat zij ‘gewoon de knop moeten omzetten’.
Maar achter een depressie gaat vaak een wereld schuil die voor de buitenwereld verborgen blijft.
Met dit boek wil ik die wereld zichtbaar maken. Niet alleen voor mensen die zelf worstelen met een depressie of suïcidale gedachten, maar ook voor hun partners, familieleden, vrienden en hulpverleners.
Want begrip begint meestal niet met een oplossing.
Het begint met het verhaal van iemand die durft te vertellen hoe het werkelijk is.
